Wie gelooft er nog in de Schepping? Afgezien van een handjevol fundamentalisten beschouwt toch iedereen de evolutie van het leven als een vaststaand en bewezen feit. Even voorzichtig …  
In 2004 bracht National Geographic een nummer uit over evolutie met als thema: "Was Darwin wrong?" Lezers reageerden verontrust: door zo'n titel zou eens iemand in zijn (evolutie)geloof worden geschokt! En die gevaarlijke christenen zouden eens kunnen proberen om het darwinisme van zijn voetstuk te stoten…
Enkele maanden daarna had de Nederlandse onderwijsminister Van der Hoeven een gesprek met prof. Cees Dekker: hij wees haar op de tekortkomingen van de 'erkende' evolutietheorie. Er zouden steeds meer aanwijzingen zijn dat het heelal en het leven op aarde zich niet zomaar door een onafzienbare rij toevalligheden hebben kunnen ontwikkelen. Achter onze wereld moet een of ander 'intelligent ontwerp' (Intelligent Design of ID) schuil gaan. Om een open discussie te krijgen, stelde de minister voor om in het onderwijs aan dit idee aandacht te schenken. Ook nu was het woedende gehuil vanuit het evolutiekamp niet van de lucht. Waarom toch? Voelen de wetenschappers zich aangevallen? Kunnen ze niet omgaan met kritiek?

Hoera! Je hebt geen Schepper nodig, geen goddelijke 'Intelligentie': alles gebeurt door toeval. Een soort 'genetische roulette', zoals iemand dat eens aardig noemde. De wereld van vandaag is dus het resultaat van onvoorstelbaar vele, maar willekeurige veranderingen in een organisme. De 'apostel' van de evolutie Richard Dawkins (1941) stelt zich ook op dat standpunt. Natuurlijk veegt deze felle en agressieve atheïst de vloer aan met christenen die aan de Schepping willen vasthouden. Maar als loepzuivere evolutionist wil hij ook niets te maken hebben met de afvalligen die een 'intelligentie' nodig hebben om de ontwikkelingsprocessen te sturen: de aanhangers van ID.
Maar Richard heeft niet ver genoeg gerekend.  In het westen schrijven we niet met hoofdletters alleen. Willen we dus Rolls  Royce  netjes schrijven zoals het hoort - met 2 hoofdletters -  dan heb je 2 x 26 letters nodige en een spatie. Dus je vertrekt met 53 letters en hierdoor zal het letterzetten niet 5,5 miljoen jaar duren, maar 6.5 miljard jaar. D.w.z. de helft van de veronderstelde leeftijd van het heelal om alleen maar de naam van deze auto netjes te schrijven….
En wat te denken van de bouwsteen van het leven: de levende cel? Laten we die - in gedachten - eens 'opblazen' tot de grootte van een wereldstad. Je zou werkelijk versteld staan van de bedrijvigheid die je dan ziet. Er zijn fabrieken voor het maken van onderdelen, met behulp van de meest ingewikkelde technieken, kanalen en wegen om de producten op de bestemde plaatsen te krijgen, systemen voor kwaliteitsbewaking, een controlecentrum (de celkern) voor het regelen van de processen. En het meest verbluffende: een bedrijf dat in staat is binnen een aantal uren zichzelf te kopiëren! Een evolutionist(!) die zegt dat zo'n cel door het blinde toeval ontstaat, is even onwaarschijnlijk als een tornado uit een schroothoop een complete Boeing-747 zou vervaardigen. Bovendien: waar komt dan dat schroot vandaan? De wetenschapper die de stem van God in de natuur niet wil horen, staat voor de onmogelijke opdracht om ook te verklaren hoe de materie zich heeft kunnen vormen.

Neem de zogenaamde 'overgangsvormen' waarvan volgens Darwin en zijn volgelingen duizenden fossiele overblijfselen zouden moeten bestaan. Dus van wezens die verkeren in een stadium tussen de ene en de andere soort, bijvoorbeeld ergens tussen reptiel en vogel. Maar ondanks honderden jaren speurwerk worden ze niet gevonden. In het eerder genoemde tijdschrift wordt ronduit toegegeven: de fossielen laten een 'film' zien van de evolutie, maar zeer incompleet: van elke 100 beelden ontbreken er 999…

Maar de tegenaanvallen bleven ook niet uit. Hoogleraar Piet Borst sprak zelfs over SD (Stupid Design). Hij beweerdw dat vele biologische ontwerpen in de natuur verre van 'intelligent' zijn. 

Een 'klassiek' voorbeeld van zo'n (vermeend) SD is de bouw van het menselijk oog. Het netvlies bevat lichtgevoelige cellen die signalen doorsturen naar de hersenen, zodat we kunnen zien. Maar de structuur lijkt onlogisch: de zenuwcellen zitten aan de 'verkeerde' kant: ze blokkeren een deel van het licht dat op weg is naar het netvlies. Bovendien verlaat de zenuw ergens het oog, zodat we op die plaats een klein deel van ons gezichtsveld missen: de blinde vlek. "Een foutje in de evolutie", hoorde ik eens een professor zeggen - "Bij de inktvis is het allemaal wel goed verlopen". Hier past bescheidenheid. Er kan immers een bijzondere reden zijn voor dit ontwerp, waarin wij geen inzicht hebben. Wetenschappers hebben al vaker voor hun beurt gesproken…

Een kwart eeuw later

Creabel volgt de discussie nu al enige decennia. De anciens hebben hun dienst in de industrie gedaan en zijn ondertussen ‘op rust gesteld’. Maar onderzoekers blijven onderzoekers ook al zit hun loopbaan erop.  Ingenieurs en leidinggevenden zijn er om problemen op te lossen. Na een mooie loopbaan zit die drive er nog diep in. 
Dus, we gaan door en nu leggen we de vinger op de wonde! En dan zien we waar die evolutionisten zo hard schreeuwden wanneer er iets negatiefs werd gepubliceerd: hun theorie valt door de mand!

In De kloof tussen wetenschap en geloof is maar enkele cm diep leggen we uit waar het misgaat - biologen lijken de natuurwetten op een andere manier te interpreteren. Ze zouden niet slagen  in een opleiding natuurkunde of wiskunde.

Een probleem hierbij is De evolutie van het filosofische wereldbeeld . Die lijkt verankerd te zijn in een diep verleden: het filosofische uitgangspunt is niet volledig en dient aangepast te worden aan de huidige kennis.
De Mythe van het Toeval zegt nog eens hetzelfde maar vanuit een ander oogpunt.

Vervolgens komt het leger ons vanuit de R&D hoek te hulp: De wet van Murphy de grote kans op fouten die door de waarschijnlijkheidsleer worden getoond,  vinden wel degelijk hun weg in de realiteit.

In het artikel Wanneer wordt toeval onmogelijk? legen we  de absolute grens vast waarbij  niemand moet twijfelen. Wie vanaf nu kansberekening doet op het toevallig ontstaan van enzymen, komt zeer ver boven deze grens uit.QED

Als volgende stap leggen we de hand  op  Informatie en intelligentie wat bevestigt dat toeval geen informatie maakt. 

Vervolgens zien we een ongelofelijke orde in het verloop van de processen in een levende cel. Maar  De onzichtbare dirigent blijft zoek. Wie kan een bedrijf runnen zonder leiding? Of wie bouwt een motor of een stad zonder plan?

In het artikel De chemie van het leven  tonen we de superioriteit van de chemie die de natuur gebruikt in het leven. Hier krijgen we als het ware een blik op de interactie vanuit de geestelijke wereld op onze materiële leefwereld.

Vervolgens hebben we twee artikels over  Het epigenetisch info-bron-probleem  & V2 waarin we aantonen dat de grens van het onwaarschijnlijke in de menselijke cel met maar liefst duizenden grootte-ordes wordt overschreden door de epigenetische  markeringen die het DNA aansturen tijdens de opbouw van een foetus in de buik van de moeder. 

Het artikel Waarom sterven wij?  toont ons dat er eigenlijk geen echte reden is waarom ons lichaam het ooit zou moeten begeven. De informatie zit in het DNA en de onderhoudsmodaliteiten zijn voor handen. Is dit een foutje in de evolutie?
Op de vraag “waarom leven wij?” geven we antwoord in De Mythe van het Toeval, hoewel je het antwoord pas ten volle zal kennen als je tot een persoonlijke relatie met de Schepper bent gekomen. Hij IS immers onze Vader!

Om dit betoog af te sluiten, willen we onze dank betuigen aan de biologen van over de hele wereld, die de afgelopen decennia ongelofelijk hard hebben gewerkt om tal van biologische  processen in kaart te brengen.  We danken ook de IT-ers  die hiervoor de software schreven, we kunnen elke molecule nu zien en zo de complexiteit van het leven tot op atoomniveau bewonderden: Protein Data Bank (PDB). En ja, biologen zien daar toeval aan het werk, maar de techneuten, de mensen die  zelf verantwoordelijk zijn of waren om nieuwe dingen te ontwerpen, bekijken de zaken anders: de mens kan nog heel veel leren van de schepping. 

Over de oorsprong van de evolutietheorie zijn we natuurlijk ook een woordje verschuldigd,  maar dat laten we over aan een film van de Zwitserse organisatie kla.tv : https://www.kla.tv/40728 Deze film toot ons de geestelijke oorzaak van de misleiding die de mensheid nu al 7 generaties lang treft. De meeste mensen denken allicht onmiddellijk aan Darwin, maar eigenlijk was hij maar de speelbal van een hogere geestelijke macht: satan. Hij wil de mensheid weghouden van een relatie met zijn Schepper.

De oorsprong van de Intelligent Design theorie is natuurlijk niet ver te zoeken, het is zelfs het onderwerp van het eerste kleitablet volgens de theorie van Weisman. Het was de Schepper Zelf die de eerste tekst van de Bijbel schreef en Adam en Eva hiermee leerden lezen en schrijven. 

Maar nog voor het zover was, nog  voor Adam en Eva bestonden, heeft God de tijd geschapen en daarover kan je meer vinden in de artikelen-reeks De tijd in Gods hand.

En tot slot moeten we de evolutionisten minstens op 1 punt gelijk geven: Intelligent design wijst op een groot, machtig en kundig Ontwerper. Alle menselijke inspanningen vallen in het niet bij het aanschouwen van Zijn werken.  Kunnen we dan ook begrijpen dat onze Schepper, gezien de schoonheid en de liefde waarmee Hij alles schiep, (ver)wacht dat we tot Hem komen - onze Vader - en als Zijn kinderen Hem liefhebben en eren! Net zoals er wederzijdse liefde en respect is tussen ouders en kinderen vanwege de natuurlijke en geestelijke verbinding.  Zo wordt de mens een hand boven het hoofd gehouden om niet ‘door toeval’ volledig ten onder te gaan, maar door de openbaring van Zijn wonderlijke schepping, geleid te worden naar het doel dat God met ons heeft.