Biosfere II of kunnen we zonder meer de natuur nabootsen?


Het ecosysteem van de aarde: perfect uitgebalanceerd

In het kader van een eventueel permanent ruimtestation op de maan of een andere planeet liep in de USA enkele jaren een project dat de verwezenlijking van een dergelijk station technisch moet kunnen ondersteunen.

In dit kader was Biosphere II een poging om het hele aardse ecosysteem te imiteren1.

Er werd in Arizona een oppervlakte van 1,3 ha luchtdicht afgeschermd van onze atmosfeer; met in deze overkoepeling alle planten en dieren die men noodzakelijk achtte voor het overleven van dit ecosysteem.

De startinvestering bedroeg 150.000.000 Euro en per jaar was er een budget van meerdere miljoenen US dollars. Allerhande hightech ondersteuning was steeds aanwezig niettemin is de proef definitief geflopt: het bleek onmogelijk om 8 mensen gedurende 2 jaar van voldoende water, lucht en voedsel te voorzien. 1,3 jaar na de verzegeling in 1991 moest er zuurstof toegevoegd worden van buitenaf. 25 planten waren uitgestorven, de insecten die de planten moesten bestuiven waren verdwenen, net als de meeste overige insecten. Water en lucht vervuiling werden problematisch, net als de temperatuurregeling. Nadien werden de faciliteiten gebruikt voor verder onderzoek, maar na 16 jaar (2007) ontsnapten de gebouwen op het nippertje aan de buldozers.

Het feit dat men met hightech ondersteuning er niet in slaagt om een klein ecosysteem in evenwicht te houden wil op zich al zeggen dat dit niet vanzelfsprekend is. Eigenlijk is de kennis van ons ecosysteem verre van 'volledig', om niet te zeggen maar pas begonnen.

De meeste mensen denken dat van het leven op aarde het grootste deel vertegenwoordigd wordt door de zoogdieren, de vogels en de vissen. Maar dit is niet zo! De grootste verscheidenheid aan dieren is te vinden bij de insecten. Het bestuderen van insecten is een van de weinige takken in de wetenschap waar nog een enorm vorsingswerk kan verricht worden. Er zijn 1.750.000 diersoorten bekend2 en daarvan bezetten de insecten 60%! Men schat dat ¼ van de gekende diersoorten kevers zijn, men kent 30.000 soorten scarab kevers, en dit is slechts 1 van de 150 gekende keverfamilies.

Het blijkt dat kevers samen met zwammen, paddestoelen en fungi de opruimers van de natuur zijn. Het zijn als het ware kleine chemische fabriekjes. Door bijna iedere soort die men bestudeert komt men op zeer ongelofelijke dingen uit.

Er zijn kevers die uitwerpselen opruimen, andere ruimen kadavers op, nog andere ruimen dode planten op, er zijn er ook die (nog levende) insecten opruimen (om het evenwicht in stand te houden). Voor deze taak zijn ze uitgerust met de 'modernste' middelen.

De bombardeerkever produceert enkele zeer gevaarlijke stoffen: o.a. hydrochinon en zuurstofwater….

De passalid produceert een soort afweerstof voor fungi (een soort schimmels).

Van de Damphidia Nigrooranta wordt de gifstof door de pygmeeën gebruikt bij de jacht, een druppeltje op de pijlpunt is voldoende om een volwassen antiloop te vellen.

Wij mensen hebben (of geven) soms de indruk dat we onze omgeving vast in handen hebben, we kunnen inderdaad veel, maar op het gebied van de processen van het leven hebben we nog zeer veel te leren. Enkele jaren geleden heeft een grote farmaceutische groep een groot gebied in het oerwoud van Guatemala gekocht. De reden? Ze beseffen dat de levende natuur (dus niet zozeer de bodem) zeer veel grondstoffen bezit om o.a. genezende processen te bevorderen. Zij gaan dus te leer in de natuur.

Tot slot is het goed om even stil te staan bij de ontzaglijke complexiteit van ons ecosysteem. Het Biosphere II project toont ons het uiterst fragiele evenwicht dat in de natuur heerst. Dit is een enorm belangrijk argument tegen de evolutietheorie: immers gedurende dit hele evolutieproces zou dit fragiele evenwicht nooit uit zijn lood geslagen zijn. Dit is zo goed als ondenkbaar. In ons milieu heerst een enorme samenwerking tussen de verschillende dieren, planten en micro-organismen en dit evenwicht is er enkel en alleen door onze God en Schepper. Ik vraag me af of we het als mensen ooit voor mekaar zullen krijgen om een eigen, zichzelf onderhoudend leefmilieu te construeren. En als we het kunnen is het nog steeds met de bouwstenen die God ons gegeven heeft. Voorlopig zijn de pogingen opgegeven...


1 Creation Ex Nihilo 19(3) juni 1997 pag 8, Science 274: 1150-1151, 1996

 

2 National Geografic vol 193 nr 3 maart 1998 pag 103-119.

To top